یــــــادم نــــــــداده انـــــــــد

یادم نداده اند که وقتی تو نیستی باید کسی به غیر توباشد انیس من


	سه شعر سپیداز دوستان همشهری (۱) خانه مور مورش می شود دیوار را برداشته اند حیاط پاهایش را انداخته جلو من لباس هایم را وخیابان انگار تمام بودنم را دست می کشد " راضیه خضری" (۲) همیشه در قصه هایش کلاغ به خانه اش نمی رسد دلم به حال کلاغ می سوزد اگر دوباره مادر بزرگ قصه بگوید " سارا صادق زاده " (۳) از چشم هایی که بهانه ی تمام سروده ها یم است پرت می شوم به نمی دانم کجایی که درد تمام سرم را می جود ودلم تلو تلو دست دو چشم را می گیرد و می آورد روی دردهایش خواب و خیال می سازد که خیال میکنم خواب چند کوچه جلوتر را دیده ام آنقدر که چشم هایم پیر شده اند "چهار کوچه جلوتر دختری مژه هایش به ته کوچه سفید شد" تیتر بزرگ روزنامه حتما می خواهد چشم های مرا کمی سیاه کند " کبری نوشادی" \|+\| نوشته شده توسط عزت خلیفه زاده-بندرگناوه در شنبه 1387/01/24 \|